Porównanie stentowania z minimalnie inwazyjną pomostem typu Bypass dla zwężenia lewej tętnicy wieńcowej zstępującej ad

Uszkodzenie musiało być ograniczone do odcinka między początkiem lewej tętnicy wieńcowej okalającej a pierwszą główną gałęzią przegrodową. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli ostre zespoły wieńcowe wymagające natychmiastowej interwencji, dodatkowe istotne klinicznie uszkodzenia wieńcowe lub wady zastawkowe wymagające leczenia lub zwężenie pierwszej gałęzi po przekątnej lub zwężenie rozciągające się na dużej przekątnej gałęzi lub jeśli poprzednio poddano je zabiegom interwencyjnym lub chirurgicznym na chorobę wieńcową. Wykluczono również pacjentów z całkowitą niedrożnością i pacjentów z tętniczym dośrodkiem lewej tętnicy zstępującej, ponieważ minimalnie inwazyjna operacja wymaga pełnej wizualizacji docelowego naczynia. Kardiochirurg i kardiolog musieli uzgodnić kwalifikację każdego pacjenta przed randomizacją. Badanie zostało zatwierdzone przez lokalny komitet etyczny. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich pacjentów. Zbalansowana randomizacja została przeprowadzona poprzez losowanie zamkniętych, nieoznakowanych, nieuporządkowanych kopert z urny. Analiza Angiograficzna
Angiografię przeprowadzono w wielu projekcjach po śródwieńcowym stosowaniu nitrogliceryny. Ilościowa analiza obliczeniowa została wykonana przez operatora, który nie był świadomy tożsamości pacjenta, przy użyciu sprawdzonego algorytmu przetwarzania obrazu (CMS, wersja 3.0, Medis). Średnice normalnych segmentów proksymalnie i dystalnie do leczonego obszaru uśredniono w celu określenia średnicy odniesienia. Obliczono minimalną średnicę światła i procent zwężeń. W grupie operacyjnej zmniejszenie średnicy światła było ograniczone do miejsca zespolenia; dlatego nie można było uzyskać dalszej średnicy referencyjnej wewnętrznej tętnicy piersiowej. Restenozę definiowano jako zwężenie o więcej niż 50 procent średnicy światła.
Procedura stentowania
Stentowanie przeprowadzono zgodnie ze standardową praktyką kliniczną. Zastosowano metodę udową z 6-francuskim lub 8-francuskim cewnikiem prowadzącym. Wszyscy pacjenci otrzymywali dziennie 350 mg aspiryny i 500 mg tiklopidyny dziennie lub 300 mg klopidogrelu na dzień przed zabiegiem. Podawanie tiklopidyny lub klopidogrelu trwało przez co najmniej cztery tygodnie, a aspirynę podawano w nieskończoność. Bolus z 10 000 U heparyny podano na początku interwencji. Wybór rozmiaru balonu opierał się na wizualnej ocenie docelowego statku. Zalecono stosunek balonu do zbiornika między 1,1 a 1,2. Pierwotne stentowanie bez predylekcji było stosowane zawsze, gdy było to możliwe. Wybór stentu pozostawiono operatorowi.
Minimalnie inwazyjna chirurgia omijająca
Technika minimalnie inwazyjnej bezpośredniej operacji pomostowania tętnic wieńcowych została szczegółowo opisana w innym miejscu. [15] W skrócie przeprowadzono ograniczoną lewostronną torakotomię przednio-boczną w czwartej przestrzeni międzyżebrowej. Wewnętrzna tętnica piersiowa została zebrana pod bezpośrednim kątem widzenia. Po podaniu heparyny (100 U na kilogram masy ciała) wewnętrzną tętnicę piersiową podzielono dystalnie. Lokalne unieruchomienie miejsca zespolenia osiągnięto za pomocą mechanicznych stabilizatorów. Zespolenie wykonano za pomocą jednego działającego szwu polipropylenowego 8-0 na sercu bijącym
[patrz też: przeszczep chondrocytów, martwica korkowa, rodzaje sciegow ]
[patrz też: endomitoza, państwa roślinne, rodzaje ściegów ]