Przewidywanie właściwego zastosowania endarterektomii szyjnej, endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego i angiografii wieńcowej czesc 4

Około dwie piąte wszystkich procedur przeprowadzono w szpitalach lekarskich, około 10 procent w szpitalach publicznych i 20 procent w szpitalach dla zysku. Przeciętny szpital miał około 350 łóżek i obłożenie w wysokości 80 procent. Żadne z równań regresji nie stanowiło więcej niż 4 procent wariancji medycznej stosowności (4 procent dla angiografii, 2 procent dla endoskopii i 3 procent dla endarterektomii). Równania dla angiografii i endarterektomii były istotne (P <0,001); do endoskopii, P = 0,13. W trzech równaniach siedem zmiennych było znaczących (P <0,05 dla trzech z nich, a P <0,01 dla czterech): dochód, płeć i wiek pacjenta; stan certyfikacji deski przez lekarza i liczba wykonanych procedur; stan dydaktyczny i rozmiar łóżka szpitala. Zmiana specyfikacji zmiennych dotyczących dochodu, wieku i rasy nie miała wpływu na te wyniki. W szczególności, definiowanie dochodu jako odsetka osób powyżej 65 roku życia poniżej poziomu ubóstwa, dodawanie zmiennej kwadratowej dochodu, dzielenie dochodu na zmienną kategoryczną za pomocą tercyli, podnosząc wiek, definiując lata jako kategoryczną zmienną (mniej niż 75 , 75 do 84 lub 85 lub więcej), a dodanie zmiennej obojętnej w celu uwzględnienia brakujących danych dotyczących rasy nie wpłynęło znacząco na wyniki.13
Tabela 2. Tabela 2. Względne ryzyko poddania się medycznie prawidłowej procedurze. * Względne ryzyko obliczone na podstawie współczynników logistycznych równań regresji1 przedstawiono w tabeli 2. Wśród cech charakterystycznych pacjentów, dochód i wiek znacząco wpłynęły na prawdopodobieństwo, że osoba poddałby się medycznie odpowiedniej koronarografii. Spośród pacjentów, których dochody osiągnęły 90. percentyl rozkładu dochodu, angiografia była właściwa u 76% osób poddanych zabiegowi, w porównaniu z 65% dla pacjentów w 10. percentylu, gdy wszystkie pozostałe czynniki pozostały niezmienne. Podobnie, im starszy pacjent poddawany był angiografii, tym bardziej prawdopodobne było, że angiografia była odpowiednia pod względem medycznym (80 procentowe prawdopodobieństwo dla osoby w 90. percentyla wieku vs. 63 procent dla osoby w 10. percentylu). Endoskopia została odpowiednio wskazana u 67 procent kobiet i 75 procent mężczyzn. Warto zauważyć, że kierunek działania (tj. Czy opieka została określona jako mniej lub bardziej odpowiednia) nie był taki sam dla jakiejkolwiek cechy charakterystycznej pacjentów dla wszystkich trzech procedur i że zasadność otrzymywania endarterektomii tętnicy szyjnej była niezależna. wszystkich cech pacjentów, których badaliśmy.
Bez względu na to, czy lekarze byli starzy czy młodzi, byli absolwentami amerykańskich lub zagranicznych szkół medycznych, czy też zakończyli swoje rezydencje w obszarach geograficznych, w których praktykowali, nie przewidywali, czy wykonają którąś z tych procedur w odpowiedni sposób. Jednakże, jeśli ktoś był leczony przez chirurga, który wykonał dużą liczbę endarterektomii w porównaniu z osobą, która wykonywała mniej, prawdopodobieństwo, że zabieg byłby odpowiedni medycznie, zmniejszyło się znacząco, o 12 punktów procentowych – z 40 do 28 procent. Podobnie, bycie leczonym przez gastroenterologa posiadającego certyfikat w porównaniu z innym typem lekarza znacznie zmniejszyło prawdopodobieństwo, że endoskopia byłaby odpowiednia, od 75 do 67 procent.
Przeprowadzenie którejkolwiek z trzech procedur w szpitalu klinicznym zwiększyło prawdopodobieństwo, że procedura byłaby odpowiednia, a także znacznie w przypadku endarterektomii tętnicy szyjnej (48 vs
[patrz też: rodzaje ściegów, dawca pamięci chomikuj, pień płucny ]