Skuteczność i bezpieczeństwo mesylanu imatynibu w zaawansowanych nowotworach podścieliskowych przewodu pokarmowego ad 6

Skany PET i TK od reprezentatywnego pacjenta z odpowiedzią pokazano na rycinie 2. Stan sprawności poprawił się po leczeniu imatynibem. Do 4. miesiąca badania, gdy 144 pacjentów nadal otrzymywało leczenie, liczba pacjentów z prawidłowym stanem funkcjonalnym (stan sprawności ECOG równy 0) wzrosła do 64 procent z 42 procent przy przyjęciu do badania. Podobnie, do 4 miesiąca, liczba pacjentów z istotnie upośledzonym statusem funkcjonalnym (stan sprawności 2 do 3) spadła do 5% z 19% przy wejściu.
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Działania niepożądane o możliwym lub podejrzewanym związku z imatinibem. Leczenie imatynibem było na ogół dobrze tolerowane, chociaż praktycznie u każdego pacjenta występowały przynajmniej łagodne lub umiarkowane działania niepożądane (stopnia 1. lub 2.), które mogły być związane z terapią. Do najczęstszych działań niepożądanych należały obrzęki (u 74,1% pacjentów), które najczęściej występowały w okolicy oczodołu, nudności (w 52,4%), biegunka (w 44,9%), bóle mięśniowe lub mięśniowo-szkieletowe (w 39,5%), zmęczenie (w 34,7%) , zapalenie skóry lub wysypka (w 30,6%), bóle głowy (25,9%) i bóle brzucha (25,9%) (tabela 3). Większość tych działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany. Nie stwierdzono hiperurykemii ani zespołu lizy guza, nawet u pacjentów z bardzo szybkim zmniejszeniem objętości guza. Poważne zdarzenia niepożądane (stopnia 3. lub 4.) wystąpiły u 21,1% pacjentów. Najpoważniejszymi zdarzeniami niepożądanymi były krwotoki z przewodu pokarmowego lub śródbrzuszne u pacjentów z dużymi, nieporęcznymi guzami, które wystąpiły u około 5% pacjentów.
Zmiany histopatologiczne
Rycina 3. Rycina 3. Biopsja próbek przerzutowych złośliwych guzów zrębu żołądkowo-jelitowego przed leczeniem i po czterech tygodniach codziennego leczenia imatinibem. W linii podstawowej immunobarwienie CD117 przedstawia wzór kropki (obraz górny, panel A). Tylko rzadkie komórki CD117-pozytywne są zaznaczone na barwieniu immunologicznym w próbce otrzymanej po traktowaniu (górny obraz, panel B). Rozproszone atypowe jądra komórkowe i komórki zapalne obecne w podścielisku myksohialinowym są widoczne na próbce, która została uzyskana po leczeniu i zabarwiona hematoksyliną i eozyną (dolny obraz, panel B). (Dolny obraz na panelu A pokazuje barwienie guza hematoksyliną i eozyną przed leczeniem).
Podgrupa biopsji wykonanych po leczeniu wykazała zmniejszoną liczbę komórek nowotworowych i podkomórkowej zrębu moksyohialinowego z niewielką liczbą rozproszonych nietypowych jąder i, często, znaczącym krwotokiem zrębu. Martwicę wywołaną przez guz rzadko obserwowano (ryc. 3). Inne biopsje wykazały dużą liczbę resztkowych komórek nowotworowych CD117, nawet u pacjentów, u których guzy wykazały znaczną redukcję rozmiaru w badaniu PET i CT. Te resztkowe komórki guza podścieliska przewodu pokarmowego często wykazywały jądra pyknotyczne i zmniejszoną objętość cytoplazmatyczną, podobną do zmiażdżonego artefaktu .
Dyskusja
Istnieją niepodważalne dowody z modeli przedklinicznych, że konstytutywnie aktywowana kinaza tyrozynowa receptora KIT stymuluje proliferację i zwiększa przeżywalność nowotworowych komórek nowotworowych zrębu żołądkowo-jelitowego
[podobne: podział kosmetyków, asumin, przeszczep chondrocytów ]
[hasła pokrewne: perycykl, anafaza, chromoplasty ]