Wydzielanie nerczycowych gruczolaków z komórek nerkowych nerek u pacjentów po przeszczepieniu nerki ad

Ocena ilościowa odrzucenia nerki w biopsjach po przeszczepie została przeprowadzona z klasyfikacją Banff 97.18 Badanie histologiczne
Próbki z resekcyjnych przezcewkowych były całkowicie zatopione w parafinie i pocięte na sekcje o grubości 4 do 6 .m. Jedna sekcja była wybarwiona hematoksyliną i eozyną, a sąsiednie sekcje zastosowano do fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ, analizy immunohistochemicznej i barwienia lektyn. W wybranych przypadkach sekcje analizowane przez fluorescencyjną hybrydyzację in situ były uzupełniane hematoksyliną i eozyną w celu porównania analizy chromosomu płci i szczegółów histologicznych w tej samej sekcji tkanki. Gruczolak nerczycowy rozpoznano, gdy zaobserwowano typowe cechy histologiczne (proliferacje cewkowe lub torbielowate lub oba, z lub bez formacji brodawkowej) 5.
Fluorescencja w hybrydyzacji in situ
Zatwierdzone przez Food and Drug Administration X i Y sondy centromerowe, oznaczone bezpośrednio Spectrum Orange i Spectrum Green (Vysis), zostały użyte zgodnie z protokołami producenta. Ponieważ analizowano skrawki tkanek i nie preparaty cytologiczne, niektóre jądra przenikały się, a pojedyncze komórki nie wykazywały wszystkich chromosomów płci na odcinkach. Dlatego przypisaliśmy męski chromosomalny status do tkanki gruczolakowo-nerkowej u pacjentki, jeśli co najmniej 75 procent wszystkich jąder tkanki nephrogenic-adenoma wykazywało jeden czysty chromosom Y, zidentyfikowany jako zielony, przypominający kropkę międzytuklearny sygnał hybrydyzacji, i bez jąderek sąsiedniej tkanki pęcherza zawiera chromosomy Y. Podobnie, przypisaliśmy żeńskiemu chromosomowi status do tkanki gruczolakowej nerczycowej u pacjenta płci męskiej, jeżeli jądra tkanki gruczolakowo-nerkowej nie wykazują chromosomów Y i co najmniej 75 procent jąder sąsiadującej tkanki pęcherza moczowego wykazuje chromosomy Y. Ocenę sygnałów fluorescencyjnych przeprowadzono na foliach. Trzy kobiety i trzech mężczyzn z gruczolakami nerczycowymi bez uprzedniego przeszczepienia nerki (pięciu pacjentów z endometriozą pęcherza i jeden z przerostem prostaty) służyło jako kontrole fluorescencyjnych eksperymentów hybrydyzacji in situ.
Analiza immunohistochemiczna i barwienie lektyną
Zastosowano przeciwciała przeciwko akwaporynom (białkom błonowym kanału) w kanalikach proksymalnych (akwaporyna-1, rozcieńczenie 1: 400, Chemicon) i w kanałach zbiorczych (akwaporyna-2, 1:50, Chemicon). Ponadto Leu-M1 (1:10, Becton Dickinson); nabłonkowy antygen błony (1:50, Dako); wimentyna (1:20, Immunotech); cytokeratyny Cam 5.2 (nierozcieńczony, Becton Dickinson), CK7 (1: 200, Dako), CK8 (1:25, Dako) i CK20 (1:20, Neomarkery); i zastosowano PAX2, czynnik transkrypcyjny w rozwoju nerek (1: 100, Zymed). Wykrywanie sygnału przeprowadzono w reakcji z antyoksydazą peroksydazową. Odzyskiwanie antygenu dla akwaporyny-1, akwaporyny-2 i PAX2 przeprowadzono przez wstępne traktowanie mikrofalami w buforze cytrynianowym (pH 6,0) przez 20 minut przy 120 W i trzy razy po 5 minut każdy przy 450 W. Tkanka nerkowa wolna od nowotworów od pięciu nefrektomii próbki (usunięte w przypadku guza nerki) i wolna od guza tkanka pęcherza z pięciu próbek cystoprostatektomicznych służyły jako kontrole
[podobne: objawy przedmiotowe, państwa roślinne, asumin ]
[podobne: maszyna do szycia filcu, rodzaje sciegow, hartowanie powierzchniowe ]