Wydzielanie nerczycowych gruczolaków z komórek nerkowych nerek u pacjentów po przeszczepieniu nerki czesc 4

W 10 na 10 nefrogennych gruczolaków od męskich biorców przeszczepów nerek od dawców płci żeńskiej wykazano status chromosomów u kobiet (Figura 2). Natomiast składnik zrębu wszystkich nefrogennych gruczolaków miał status chromosomu płciowego biorcy. W 6 z 6 nefrogennych gruczolaków u kobiet po przeszczepieniu nerki od dawczyń u kobiet wykazano status chromosomów u kobiet, au 16 z 16 nefrogenicznych gruczolaków u mężczyzn z przeszczepionymi nerkami od dawców płci męskiej wykazano status chromosomów u mężczyzn. W każdym nefrogenicznym gruczolaku od biorców przeszczepionych nerki składnik nabłonkowy miał taki sam status chromosomu płci jak dawcy (Tabela 2). Grupa kontrolna nerczycowych gruczolaków niezwiązanych z przeszczepem nerki miała oczekiwany status chromosomu płciowego. Analiza immunohistochemiczna i barwienie lektyną
Rysunek 3. Rysunek 3. Wyniki immunohistochemiczne. Panele A, B i C pokazują po-transplantacyjne próbki z biopsji nerkowej. Panel A pokazuje ekspresję czynnika transkrypcyjnego PAX2 w jądrach komórek kanalików nerkowych (x 400). Panel B pokazuje komórki cewek nerkowych wyrażające antygen Ki-67 jako marker proliferacji komórek (MIB1, x 400). Panel C pokazuje odlew gipsowy (Cam 5.2, x 400). Panele D, E i F pokazują odcinki tkanek od gruczolaków nerczycowych. Panel D pokazuje ekspresję akwaporyny-1 (x 200). Panel E pokazuje ekspresję PAX2; nabłonek oka nie wykazuje ekspresji (x 200). Panel F pokazuje barwienie aglutyniny arachidowej; nabłonek nie wykazuje zabarwienia (x 200).
Wyniki analizy nerczycowych gruczolaków przedstawiono w Tabeli 2. Składniki nabłonkowe nerczycowych gruczolaków miały charakterystykę immunofenotypową komórek cewek nerkowych: wyraźne wybarwienie akwaporyny-1 (Figura 3D), antygen błony nabłonkowej i cytokeratyny Cam 5.2 i CK7 oraz umiarkowana reaktywność dla CK8, Leu-M1 i wimentyny. Nie wykryto CK20, który ulega ekspresji w komórkach urotelialnych i akwaporynie-2, która jest ograniczona do kanałów odbierających. Ponadto, PAX2, który zwykle występuje tylko podczas nephrogenesis, stwierdzono w nabłonkowych składnikach nerczycowych gruczolaków, ale nie w nabłonku pęcherza moczowego (Figura 3E). Barwienie aglutyniną orzechową stwierdzono we wszystkich 46 nefrogennych gruczolakach, ale nie w sąsiadującym nabłonku dróg żółciowych (Figura 3F). Agglutyninę tetragonolobus stwierdzono w 17 z 46 nefrogenicznych gruczolaków (37 procent), ale nie w sąsiadującym nabłonku dróg żółciowych. Barwienie ogniskowe stwierdzono także w przypadku aglutyniny S. japonica w 26 z 46 (57 procent); jednak sąsiednia nabłonek błony śluzowej był dodatni.
W biopsjach przeszczepów nerkowych wykazaliśmy odlewy odłączonych komórek w kanalikach rurkowych (ryc. 3C) u 7 z 13 pacjentów (54 procent). Jednak liczba rzutów była bardzo zmienna. Wskaźnik proliferacji był niski, od 0,11 do 1,43 procent wszystkich jąder komórek kanalików w próbkach po biopsji po transplantacji (Figura 3B). Był nieznacznie wyższy niż w próbkach biopsji przed transseksją od tych pacjentów, od 0,08 do 1,17 procent, ale różnica ta nie była statystycznie istotna. U 3 z 13 pacjentów (23 procent) wykazano ekspresję PAX2 w komórkach nabłonka rurkowego w próbkach po biopsji po transplantacji (Figura 3A)
[więcej w: rodzaje sciegow, porady krawieckie, asumin ]
[patrz też: epikotyl, budowa wewnętrzna łodygi, typy wiązek przewodzących ]